0
Browsing Tag

spelen

Persoonlijk

Hier smelt ik van tegenwoordig!

Er zitten verschillende kanten aan het moederschap. Het is mooi, wonderlijk, maar kan ook erg veel energie kosten en zo nu en dan gaat het werk je echt de pet te boven. Zo nu en dan zie je het even niet meer zitten en voel je je een falende moeder. Maar gelukkig zijn er veel momenten waarop je gewoon helemaal warm van binnen wordt, smelt en oer-, echt óér gelukkig bent. En trots als een pauw. Ik merk zelf echt dat ik zo nu en dan wegdroom bij het zicht van Rosemarijn. Mijn meisje. Zo groot, zo’n slim popje en reuze grappig. Op het moment ben ik echt heel verbaasd over hoe snel haar woordenschat uitbreidt. Ze kan steeds meer aangeven wat ze bedoelt en wat ze wil. Dat is iets waar ik intens van geniet. En ik glim dan ook echt als een opgepoetste diamant. Bling bling!

Het is heel vertederend om een klein baby’tje in je armen te hebben die nog compleet afhankelijk van je is. Alle zorg ligt op mama’s schouders en dat kan (al kan het heel groots aanvoelen) als een hele eer zijn. Maar ik merk dat ik het groter worden erg leuk vindt! Het leren, doen, proberen…Niet meer huilen om iets duidelijk te maken, maar echt om mama roepen en woordjes roepen. Soms zelf al twee achter elkaar.“Rosemarijn, wat wil je op brood? Pindakaas of vlees?”
“Boot?” Reageert Roos dan. “Taas!”
Steeds meer krijg je gesprekken samen. Je gaat elkaar steeds meer begrijpen. Nu is het zo dat je als moeder de geluidjes en brabbels van je kind het best snapt , maar het is zó leuk om te horen hoe ze daar in ontwikkelt!

Vanmorgen toen ze wakker werd, riep ze zoals elke morgen om mama. Dus toen ik de deur van haar kamer opendeed, zei ze: “Uit!”
Ik tilde haar uit bed, waarop ze meteen riep: “Kiefol!” En ze sloeg haar armen om me heen voor een dikke knuffel. Na drie seconden is ze dan al klaar mee en valt haar oog op het speelhoekje in haar kamer. Enthousiast roept ze dan “Pelen!” en “Bouwen” en gaat ze druk blokjes bouwen. Alle vormen van blokjes (Duplo bijvoorbeeld) zijn soms nog wel lastig, waardoor ze dan gefrustreerd wordt als het bouwen niet lukt, maar steeds meer blijft ze rustig en vraagt ze me om te helpen (ze geeft me een blokje en vraagt: “Helpen?”).

Steeds meer loopt het soepel tussen ons, qua communicatie. Het is sneller duidelijk wat ze nodig heeft. Ze hoeft niet meer te huilen als ze honger heeft of moe. Ze kan het gewoon aangeven. Ze vraagt me om fruit als ze trek heeft en roept “eten” als ze toe is aan een broodje.
Ook tijdens het koken, is ze er al mee bezig. Ze wil mama dan graag helpen en gaat de tafel dekken, als ik haar de spullen aangeef. De borden doe ik graag zelf, maar haar eigen bordje en het bestek mag ze al doen. Het ligt dan nog niet op de juiste plek, maar wel op tafel. En trots dat ze dan is! “Goedzo! Jij kan mama al goed helpen zeg!” Roep ik dan enthousiast. Helemaal blij  lacht ze dan: “Ja! Helpen!”
Daar smelt ik echt van!

Wat zijn de dingen waar jij op het moment het meest van geniet en je over verwondert?

Persoonlijk

5 super goede redenen waarom ik boos ben!

Wees niet bang, ik ga niet al mijn frustraties en irritaties hier uiten. Maar wel die van mijn dreumes. Want wat is het leven van een dreumes ontzettend oneerlijk. Wat een stomme dingen moeten er allemaal gebeuren en wat een flauwe regels zijn er om te volgen. Vandaar 5 super goede redenen waarom ik (Rosemarijn) boos ben!

Jam-Jam!

Een koekje is veel lekkerder dan brood.

Ik ben dol op eten. Eten wat lekker is. En dat is eigenlijk alles behalve hetgeen wat ik op mijn bord krijg. Mijn broccoli ziet er helemaal niet lekker uit, maar de broccoli op mama’s bord wel! Jam-Jam! Die wil ik hebben! En wat doet mama dan toch flauw: “Mama heeft precies hetzelfde als jij. Doe maar lekker happen.”
En wat dacht je ervan als ik graag een plakje worst wil in plaats van mijn broodje pindakaas? Dat mag niet eens! Dan moet ik eerst mijn bord leeg eten, voordat ik iets anders krijg! Dan is het niet vreemd dat ik boos word en een potje ga zitten gillen!

Alle aandacht, alstublieft!

Ik zit graag in de schommel, die in de huiskamer hangt. Even lekker niks, een beetje zitten en geduwd worden. Maar ho, wat is dat? Mama duwt de schommel niet alleen, maar ze praat ook met papa, die op de bank zit. Is ze nu helemaal van het lotje getikt? Ze moet aandacht voor mij hebben! Kijk naar mij, mama! Niet iets anders doen, niet praten, lachen of kijken naar een ander! Ik moet het middelpunt zijn. Niet? Dan ga ik gewoon woest zitten brullen!

Spelen

Soms speelt Ginger met mij samen

Soms wil mama dat ik ga spelen, zielsalleen. Dan wil ze zelf even wat aan haar studie of blog doen en mag ik niet eens op het toetsenbord van de laptop rammen. Ze zegt dan dat ze niet de hele dag met mij kan spelen, omdat ze dan niks in huis kan doen. Ik ga op die momenten veel liever aan haar arm hangen om aandacht te vragen en een beetje jammeren, om kracht aan mijn boodschap te geven: “JE MOET MET MIJ SPELEN!”
Als dat niet helpt, ga ik gevaarlijke trucjes op de bank doen, totdat ze het ziet en me met een kloppend hart van de bank plukt. Missie geslaagd. Wait what? Ze gaat weer door met typen! Dat was niet de bedoeling! 
WAAAAAH!

AAAAM.

Bij ons is het de gewoonte om voor ons eten te bidden en danken. Dat bidden wil ik wel, wat hoe sneller dat gedaan is, hoe sneller ik kan gaan eten. Maar na het eten vind ik danken geen nut meer hebben. Het eten is al op, dus ik krijg er niks voor terug. Daarom maak ik het mama lekker moeilijk, ga ik haar handen wegduwen, brommen, gillen en zeg ik vooral geen ‘Amen’. Maar als ik dat drie keer per dag doe, is mama het met het avondeten wel weer zat, dus als ik dan tegenstribbel moet ik een minuut op de gang zitten. Daar word ik helemaal woest van. Er is toch niks leuks te beleven op de gang? Moord en brand schreeuwen dus!

Klimmen en klauteren

Tegenwoordig ben ik nogal van het ontdekken. Heel spannend. Daar hoort bij dat ik alles beklim wat mogelijk is. de bank, de tafel, de vensterbank, de box en ook mijn kinderstoel. Mama vindt het maar niks; veel te eng. Ze is bang dat ik val. Dus ik word constant van mijn stoel geplukt als ik er weer bovenop sta. Daar word ik nijdig van. Heb ik zojuist mijn doel bereikt, word ik er weggehaald. En als ik er dan weer bovenop wil beginnen te klimmen, wordt mama soms heel streng en zegt ze me dat ik dan “boem ga doen”. Dan ben ik er helemaal klaar mee, gooi ik mezelf op de grond en da daar woedend een potje liggen blaten. Zo. Dat zal haar leren!

Ondeugd!

Ja, ons Roosje heeft het soms heel moeilijk hier bij mama thuis. Gelukkig vergeten we allebei al gauw de boze buien als er weer vrolijk gespeeld wordt of gedanst als de muziek aan staat. Hoe boos we soms allebei ook zijn, het altijd maar eventjes. Hebben jullie kids ook zulke goede redenen om heel erg boos te zijn? Ik ben benieuwd!

Persoonlijk

Een dag in het leven van…

Vandaag doe ik het even wat anders. Geen specifiek onderwerp waar ik over uitweid, maar ik laat je mee kijken naar een dag in het leven van Rosemarijn. Van ochtend tot avond. Kijk je mee? Klik op de foto’s voor een groter beeld.

Fris en fruitig gingen we naar beneden voor het ontbijt en een hele poos gezellig spelen. Auto’s, boekjes, het keukentje, speelgoed genoeg!

Al snel werd Rosemarijn wat vermoeid van al het spelen, dus werd het tijd voor haar dutje. Brood hoefde ze niet. Ze eet de laatste tijd erg slecht. Gelukkig drinkt ze wel normaal!

Tijdens het spelen, kookte mama het eten en kwam papa om 17:00 uur thuis. Tijd voor het avondeten: samen aan tafel! Na het eten mocht Rosemarijn even naar de achterburen om te spelen, want papa en mama moesten even een half uurtje weg. Toen ze terug kwamen, hebben we nog gezellig koffie gedronken en toen was het alweer tijd om naar bed te gaan. Uiteindelijk lag ze er om 20:30 uur in.

Zo, dat was even heel wat anders hè! Dit zal echt geen wekelijk iets worden, dat kan ik je vertellen. Ik moest me er zo toe zetten om overal foto’s van te maken, want ik vergat het heel snel. Ik wilde het maandag al doen, deze picture log, maar vergat na het ontbijt nog foto’s te maken. Oeps.
Maar…hier is het dan. Vond je het leuk om het te zien? Ik hoor het graag!