Feestjes | Ik maak er veel teveel werk van

Al lang voordat Rosemarijn geboren werd, had ik in mijn hoofd het perfecte plaatje met betrekking tot haar eerste verjaardag. Ik wist precies wat ik wilde, scrolde dagelijks door Pinterest voor de meest toffe ideeën. Gave taarten, leuke hapjes en mooie cadeaus. De versiering van het huis had ik ook al vroeg in huis. Op zich is het handig om goed te weten wat je wil en fijn om makkelijk keuzes te kunnen maken, maar zeg eens eerlijk mama’s, maken wij van een mug (nou ja, niet echt een mug, zo’n verjaardag) niet een hele grote olifant? Helemaal tijdens hun eerste verjaardagen hebben kids totaal niet door wat er gaande is en wat de bedoeling is. Ze genieten lang niet zo van de cadeaus, visite, taart en versiering als mama zelf, die het allemaal voor elkaar heeft gebokst.

Natuurlijk maak je leuke foto’s van je uk met de taart (ik had er twee uiteindelijk…waarom?) in de mooiste kleertjes (ook twee outfits, want de ene was vies van de taart). Maar voor wie doen we het uiteindelijk? Grotendeels voor onszelf. Wij zelf genieten het meest en zijn er het allerdrukst mee! Roos was op zondag jarig. Toen vierden we het met ons drietjes met een taart. En op maandag kwam alle visite en hadden we ook een mooie taart, gemaakt door Janet’s taarten. En nee, dat vond ik niet genoeg: ik maakte er nog taart bij. Want wie weet zou ik tekort komen. Dat gebeurt me elke keer weer. En raad eens? We houden heeeeeeel veel over. Dus vrijwilligers om etenswaren af te nemen….meld je!

Ik sta best wel een beetje bekend om het groots. Ik herinner mijn eerste verjaardag na onze trouwdag nog goed: ik spendeerde zo’n 150 euro aan taart ingrediënten (ja ik bakte zelf even vijf taarten), want ik wilde aparte (appeltaart en kwarktaart is zo saai, vond ik) taarten en veel leuke en lekkere hapjes. Belachelijk! Aan het eind van de avond was lang niet alles op en was ik zelfs nog een aantal hapjes vergeten, die nog onaangebroken in de koelkast stonden. Toen heb ik me wel even achter mijn oor gekrabd hoor!
Nog steeds vind ik het leuk om iets aparts en origineels op tafel te zetten. Ik houd ervan om verschillende taarten op tafel te zien. Ik moet grijnzen om de gasten die niet kunnen kiezen en van elke taart een klein stukje willen.

Ook het kraamfeest van Rosemarijn had ik zorgvuldig voorbereid. Ik had van alles in huis gehaald. Mooie gebaksbordjes, prikkertjes voor in de hapjes, slingers, ballonnen, koekjes, snoepjes, taart, al het zoetigheid wat je maar kunt bedenken. Volgens mij had ik uiteindelijk 2 kilo snoep (verschillende soorten wel) in huis voor de kinderen die zouden komen. Wederom: WAAR WAS IK MEE BEZIG? Ik hield hartstikke veel over. Zonde. Ik had er zoveel tijd en energie in gestoken. En geld.

Beeldig toch? De tafel met lekkers van het kraamfeest. En nee, dat was nog niet alles!

Maar dat bedenk ik me allemaal nu pas hoor. Dat ik veel te veel geld uitgeef aan de feestjes en de gasten zo ongeveer vet gemest worden als wij een feestje of verjaardag hebben. En het stomme is dat niemand dat allemaal verwacht als ze naar een verjaardag gaan. Iedereen is content met een stukje taart bij de koffie en een schaaltje chips op tafel. Misschien wat uit de frituurpan, maar meer is absoluut niet nodig. Maar ik vind het leuk om iets moois en bijzonders neer te zetten. Ik denk bij elk feestje terug aan ons verlovingsfeestje. Daar had ik ook best wat geld, tijd en energie in gestoken, maar dat was het absoluut waard. Ik had twee dagen taarten staan bakken, hapjes gemaakt, vlees gemarineerd, er werden twee tenten neergezet en een barbecue voor iedereen (de 60 daggasten voor de bruiloft met kinderen) die zou komen. Ik ben nog altijd blij met het werk wat we daarvan gemaakt hebben. Absoluut het meest perfecte (op onze bruiloft na hè) feestje ooit. Maar om dat nu elk jaar drie keer te organiseren als we verjaren? Echt onnodig.

Alle taarten etagères op ons verlovingsfeest

Ben ik de enige die zo uitbundig is met feestjes? Hoe doen jullie dat? Hoe organiseren jullie een kinderverjaardag en hoeveel geld geef je uit aan de boodschappen voor zo’n dag?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *