Browsing Category

Persoonlijk

Wil je meelezen hoe het bij ons thuis gaat? Ik deel verschillende dingen waar wij tegenaan lopen, geef je een kijkje in onze geldzaken en deel hoe wij dingen aanpakken als het gaat om de kinderen, me-time en nog veel meer. Mijn blog is niet alleen voor mensen die leuke en praktische tips willen, maar juist ook voor mensen die ons wat beter willen leren kennen en met ons mee willen leven en lezen!

Lifestyle Persoonlijk Samenwerking

Op zolder | Een meisjeskamer inrichten

meisjeskamer zolder inrichting bed slaapkamer kinderkamer

Zoals jullie wel weten, verwachten wij begin april ons derde kindje. Dit is voor ons een wonder, want kinderen krijgen is niet vanzelfsprekend. En al helemaal niet als je PCOS hebt. Dat betekent wel dat er wat geschoven moet worden op de bovenverdiepingen. Daar zijn we nu dan ook druk mee bezig. De oudste twee krijgen allebei een nieuwe kamer, zodat de kleine spruit straks op de babykamer kan slapen, waar momenteel Luc slaapt. Luc verhuist naar de kamer van Rosemarijn en Roos zelf verhuist naar de zolder. Daar is haar nieuwe kamer al een eind af. Lees je mee wat de plannen waren en hoe het er nu ongeveer uitziet?

Het idee van de meisjeskamer

Ik was al langer op zoek naar leuke ideeën voor de meisjeskamer op zolder. Een tijd geleden werd daar al het lakwerk al netjes gewit door mijn moeder en mijn zus. Er is op de zolder namelijk heel wat hout, dat gelakt was. En dan in een gelige kleur, wat echt niet fris stond. Nu is alles daar weer lekker fris wit. Ik wilde Rosemarijn graag een kamertje geven waar ze lang mee zou kunnen doen. Een echte meisjeskamer. Daarom koos ik voor een paars-roze muurverf en een schattig wit behang met zwarte vlekken. Rustig en toch gezellig. Er ligt laminaat op de vloer, dus daar hoefde niks aan gedaan te worden. Ook hingen er al rolgordijntjes, dus ook dat was al klaar. Dus verfden we twee muren en kregen de andere twee muren een behangetje.

De aankleding van de kamer

Ondertussen was mijn vader al flink druk geweest met het maken van een bureautje. Ik wilde er graag eentje waar ze haar huiswerk later aan zou kunnen maken en ook wilde ik dat het mooi zou passen bij het bed wat ze zou krijgen. Dat bed is ooit gemaakt door Augustijn, toen we nog verkering hadden. Het bureau is dan ook in ongeveer dezelfde kleur gebeitst. Bij het bureau staat een zwart stoeltje. Op het bureau staat een kartonnen ladenbak met allerlei knutselspullen erin, die Rosemarijn kreeg voor haar verjaardag. Ik schafte een nieuwe wekker voor haar aan, die perfect bij de kleur van de muur past. Maar de details…die misten nog.

meisjeskamer zolder inrichting bed slaapkamer kinderkamer

De finishing touch

Maar nu er twee meubels staan en de muren mooi zijn, is het kamertje nog niet af. Zo zijn er nog twee kastdeuren, die een leuke deurknop moeten hebben. Ik wil dat hetzelfde oplossen als in haar oude kamer: een mooie leren lus. En dan ook nog eens in een leuke kleur. Welke? Daar ben ik nog niet uit. In haar oude kamer had ik voor gele lusjes gekozen. 

Naast het bureau, waar genoeg opbergruimte is, wil ik ook zeker nog een boekenplankje. Die heeft ze nu in haar huidige kamer ook, maar om het passend te houden, wil ik een mooie houten plank, die aan de muur bevestigd wordt met een leren plankdrager set. Ik zie het vaak op Pinterest en het blijft mooi! De leren lusjes daarvan wil ik dan ook in dezelfde kleur als de lusjes aan de kasten. De kledingkast is ingebouwd, dus dat scheelt een heleboel ruimte. Ideaal. 

Boven het bed van Rosemarijn zou ik nog graag een piek hebben met een roze klamboe en wil ik een lange sliert met lampjes in roze bolletjes. Misschien ken je het wel. Heel gezellig!

Over gordijnen of vitrage denk ik nog na, want ik weet niet of het makkelijk te bevestigen is met openslaande ramen in een dakkapel. Wat denken jullie?

Volg je The Stout Journal al op Social Media?

Kids Persoonlijk

3x De eerste keer op één dag | Wat een dubbel gevoel!

de eerste keer school kinderdagverblijf nieuwe baan werkdag blog dochter zoon kleuter dreumes mama

Een nieuwe periode is aangebroken en ik vind het allemaal erg dubbel. Op één dag gebeurt er een heleboel. Drie keer de eerste keer en dat valt aan de ene kant best wel zwaar. Natuurlijk wist ik al tijden dat het er aan zat te komen en heb ik genoeg tijd (lees: sinds april) gehad om aan het idee te wennen en me voor te bereiden, maar alsnog is het voor mij wel slikken. 

Een hele dag zonder mama

Maandag bracht ik Luc voor de eerste keer naar het kinderdagverblijf, om daar een hele dag te blijven. Vorige week mocht hij een middagje wennen, maar nu was het dan toch echt. Heel echt. En net als vorige week, leek hij het helemaal prima te vinden. Hij was reuze geïnteresseerd in de kindjes en hij vond het best om te worden overgedragen aan de juf. Wel keek hij me met grote ogen na achter het raam, toen ik met Rosemarijn in de auto wegreed. Slik, slik! Wat dacht hij op dat moment? Ik voelde me een rotmoeder. Ik liet hem zomaar achter. Ook al weet ik dat hij het echt wel leuk heeft, toch kwam het schuldgevoel even om de hoek kijken. Een hele dag hè! Van acht uur tot vijf uur. Dat is niet niks! Voor mij niet en voor hem ook zeker niet. Ik hoop maar dat hij een fijne dag heeft en mij niet al te heftig mist. Andersom is dat wel zo hoor.

de eerste keer school kinderdagverblijf nieuwe baan werkdag blog dochter zoon kleuter dreumes mama

Onder de vleugels van de juf

Rosemarijn was, tegen onze verwachtingen in, heel erg kalm over het idee dat ze naar school zou gaan. Het hele weekend al, terwijl wij met een vreemd gevoel en een knoop in de maag rondliepen. Hallo! Jouw eerste keer naar school! Geeft dat dan geen spanning? Nee hoor. En ook tijdens de schoolopening (een uur lang thuis online meeluisteren naar een Bijbelverhaal en mededelingen) was ze lekker rustig. Ze speelde met Duplo en ging puzzelen en kleien. Geen probleem. Al zingend. Zelfs toen het tijd was om naar school te gaan, was er geen greintje spanning bij haar te bekennen. Ze had er gewoon zin in. Iets nieuws, iets wat helemaal voor haar alleen is. Zonder papa en mama. Ik bracht haar in de klas, met een een beetje onwil wel. Hoe zou het haar vergaan, zo alleen in een groep vol onbekenden en zonder papa en mama? Maar nee hoor, geen probleem. Ze keek op haar gemak naar alle klasgenootjes die binnendruppelden en gaf me vrolijk een kus. Dag hoor, mama! En daar ging ik dan. Zonder kinderen. In de auto en rijden maar.

En de rest van de week? Ze had me gewoon niet meer nodig, zodra ze haar klas in liep. Ze voelde zich daar blijkbaar direct op haar gemak. Aandacht voor mij of Luc? Nee. In de klas is de juf aan de beurt. Oké. Dat is echt een stapje terug doen zeg! 

Een nieuwe werkplek

Ik begon natuurlijk deze week ook voor de eerste keer op mijn nieuwe werk. Al hoefde ik nog niet voor de klas, toch moest er het nodige gebeuren. Ik wilde contacten leggen met de nieuwe collega’s, de school verkennen en samen met de docenten bespreken hoe zij mijn lessen graag zouden zien. Wat er van mij verwacht wordt. De ene wilde alles van de Engelse lessen aan mij overdragen, de ander wilde zelf ook nog wel wat doen, naast de maandag. Met die informatie kon ik op mijn eigen plekje (heerlijk een eigen lokaal om alleen in te werken en met groepjes leerlingen aan de gang te gaan) de lessen voor aanstaande maandag voorbereiden. Erg wennen weer hoor, zo’n nieuwe omgeving. Vooral omdat ik in mijn achterhoofd erg veel aan de kinderen dacht. Oh en daarbij kwam natuurlijk ook nog dat ik meteen op dag één kon vertellen dat ik zwanger was. Even een drempel, maar gelukkig werd er helemaal niet vervelend gereageerd. En wat was ik blij dat ik aan het einde van de dag Luc kon ophalen en thuis een vrolijke man en dochter aantrof! 

Hoe was jullie eerste school- of werkdag?

Volg je The Stout Journal al op Social Media?

Persoonlijk Samenwerking

Familiemomenten | Zo vieren wij verjaardagen tegenwoordig

familiemoment familie natuur hei bos barbecue picknick american party

Het is al even zomer, maar toch voelt het niet zo. We hebben al best wat koudere dagen gehad en ook flink wat regen. Gelukkig komen er weer wat warmere dagen aan met lekker veel zon. Ik heb er zin in, want met zulke dagen heeft iedereen zin om de barbecue weer aan te steken. Daar ben ik wel fan van. Niet alleen om het eten, maar ook om de gezelligheid die erbij komt. We barbecueën graag bij mijn ouders of met onze hele familie bij elkaar. Of ontspannen op een open plek in het bos. Zo nu en dan heb je plaatsen in Nederland, waar de barbecues al staan. Je hoeft dan alleen nog maar voor aanmaakblokjes, hout (gewoon droge takken uit het bos) en vlees te zorgen. Op de Ginkelse Heide bijvoorbeeld, kun je zo terecht! Maar wat je ook kunt doen: je eigen wegwerp barbecue meenemen naar een park of strand waar je een vuurtje mag stoken. Gezellig om te doen met een groep. Met familie bijvoorbeeld, om een verjaardag te vieren. Lekker in de natuur. En hoe vul je zo’n middag in het park dan in?

American party style

Wij doen het meestal zo: we kiezen een plek uit in Nederland, waar we rustig kunnen zitten en waar de kinderen zich vermaken bij het water of bij speelplekken. Van tevoren spreken we af wie wat meeneemt. Stokbrood met smeersels, soep, blikjes knakworstjes om op te warmen en de wegwerp barbecue. En omdat we met vijf stellen zijn (mijn ouders, broer, zussen en ik met ons gezin), kan er flink wat meegenomen worden. Pannenkoeken? Geen probleem. Je kunt zelfs een draagbaar kookplaatje meenemen en ze ter plekke bakken. Lekkere bakjes vlees voor op de barbecue en een salade voor erbij. Voor het toetje wordt ook gezorgd: een lekkere appeltaart. Zo heeft iedereen wel wat om te eten en kan er ondertussen gezellig worden gekletst. 

De taken verdeeld – de kinderen of de barbecue

Je kent het wel toch? De mannen scharen zich rondom de barbecue, in hun stoere bbq schort, terwijl de vrouwen plaatsnemen op het kleed en een oogje in het zeil houden, vlakbij de spelende kinderen. Dat valt me altijd op: de taken worden zonder een woord te zeggen, verdeeld. Vrouwen letten op kinderen, mannen zorgen voor vlees. Als er vuur gestookt wordt, hoef je niet te zoeken waar de mannen zijn. Allemaal op een hoopje bij het vuur. De vrouwen delen de bordjes uit en voorzien de kinderen van de eerste rondjes eten. Iedereen een pakje sap of een wegwerpbeker limonade. De mannen drinken gezellig een biertje, terwijl het vlees gaart. Als het in een wat sjiekere setting zou zijn, stonden de koude bierglazen natuurlijk op leren onderzetters. Gelukkig hoef je je in een park of in het bos niet druk te maken om kringen op je tafel. 

Zulke momenten moeten ontspannen verlopen, met lekker veel vrijheid. De kinderen nemen een hapje en vliegen weer naar het water of de speeltuin. Moet kunnen toch? Zo hebben de volwassenen ook meer rust om bij te praten. 

Komen jullie ook weleens op zo’n manier bij elkaar?

Volg je The Stout Journal al op Social Media?

Persoonlijk

Persoonlijke update | Grote chaos in mijn hoofd

chaos in mijn hoofd update persoonlijk Ineke Stout

Vandaag even een persoonlijke blog. Dat is lang geleden! Gewoon even bijpraten over wat er momenteel bij ons speelt. De laatste keer dat ik iets persoonlijks deelde was in mei. Toen schreef ik over de geluksmomentjes waar ik intens blij van word. Maar een update over hoe het hier gaat en wat er allemaal langs komt de laatste tijd, dat is volgens mij voor het laatst gepost toen ik net met de blog begon! December 2018. Dat is gewoon alweer bijna drie jaar geleden. Oftewel: ik vermaak (of vermoei, dat kan ook) jullie al bijna drie jaar met mijn blogs en artikelen! Maar, wat ik al zei: vandaag wilde ik iets persoonlijks delen. Gewoon een update over hoe het in huize Stout eigenlijk gaat. Want in mijn hoofd is het een warboel en het helpt mij als ik het op papier zet. Ga je mee in mijn chaos?

Ziekenboeg

Misschien heb je het al gezien op Instagram of Facebook: we zijn ziekig hier. Vorige week begonnen Rosemarijn en ik al en afgelopen weekend deden Luc en Augustijn nog een duit in het zakje. Zij zijn beiden zieker dan Rosemarijn en ik samen waren. Flink snotteren, keelpijn, hoesten, hoofdpijn, oorsuizen en soms nog darmkrampen ook. Niet echt iets wat handig is in ons gezin, want als er iemand (of meerderen) ziek is, loopt de boel echt stroever. We kunnen minder van elkaar hebben, hebben geen puf en willen niks. De samen-momenten zijn niet leuk. Eten gezellig aan tafel is gewoon geen doen. Luc blèrt omdat hij het zat is, Rosemarijn jammert omdat ze filmpjes wil kijken en het eten niet lust. Vader en moeder zitten overprikkeld naast elkaar te eten, minuten tellend tot het kinderbedtijd is. Dat dus. Gezin in ziekenboeg-modus is hier geen fijne ervaring. 

chaos in mijn hoofd update persoonlijk Ineke Stout

Stomme maatregelen

Eind augustus is het de bedoeling dat ik weer aan het werk ga buitenshuis (naast het schrijven dus en de paar uurtjes op de zaak bij Augustijn). Ik ga weer voor de klas als Native Speaker. Ik zal dan Engels gaan geven aan alle klassen van een basisschool twee dorpen verderop. Iets waar ik ontzettend veel zin in heb. Ik begin één dag, om de lessen in de bovenbouw (groep 5 tot en met 8) op te zetten. En als dat allemaal loopt, komt er waarschijnlijk een tweede dag bij, waar ik de onderbouw (groep 1 tot en met 4) lesgeef.

Tegelijkertijd gaat Luc die dag(en) naar het kinderdagverblijf en Rosemarijn start op diezelfde dag (ja, drie eerste keren op één dag dus!) in groep één. Ik heb er ontzettend veel zin in, maar ik zie ook hoe het om ons heen gaat met de maatregelen rondom Corona. En ik ben echt bang dat we september ingaan met een lockdown, waardoor alles waar ik naar uitkijk, niet doorgaat. En dat vreet best wel een beetje aan me. Ik vind het lastig, ik ben er klaar mee en ik wil gewoon stappen zetten. Het hele Coronagebeuren veroorzaakt zoveel chaos en kortsluiting in mij! En ik zou het zo naar vinden als Rosemarijn haar schoolcarrière moet starten achter de computer thuis!

Bloggen

Ik probeer op mijn blog nog steeds twee keer per week iets te plaatsen. En dat lukt meestal. Helemaal nu ik ook elke week een hoofdstuk van mijn E-book Na Jou deel. Tien weken lang. Lekker makkelijk, want dan staat er elke week alvast één blog klaar. En de reden waarom ik dat nu zo fijn vind, is omdat ik zelf een beetje in de knoop zit met de blog. Chaos in mijn hoofd. Ik twijfel veel, vraag me af of mensen het nog wel interessant vinden. Wat wil men nu lezen? Meer over PCOS? Over hoogsensitiviteit? Dingen voor en over kinderen en baby’s of juist persoonlijke stukken? Wordt het nog wel gelezen? Ik weet niet goed welke richting ik op moet met de blog en blijf daarom een beetje hangen. Hangen in het aantal volgers, lezers en ik zit echt in een schrijfdip. De inspiratie ontbreekt momenteel en dat is echt vervelend. Ik houd van bloggen en schrijven en ik neem jullie graag mee in verschillende verhalen, tips, ideeën. Maar poeh… Wat moet nu mijn focus zijn op de blog? Ik ben benieuwd of jullie soms tips hebben. Help je me een beetje om uit de dip te komen? Kom maar op met die inspiratie!

Zo. Genoeg chaos gedeeld voor nu. Ik ben nog niet klaar hoor, er speelt nog wel meer, maar dat is weer voor een andere keer. 

Volg je The Stout Journal al op Social Media?

Persoonlijk Samenwerking

Vtech Klik-en-klaar camera winactie | Luc is jarig!

Luc Stout jarig een jaar verjaardag winactie vtech hoera Klik-en-klaar camera giveaway winnen win

Niet normaal, wat is de tijd hard gegaan. Gisteren lag Luc nog voor het eerst in mijn armen en vandaag is hij alweer een jaar oud. Eén jaar! Hoe dan? Waar is dat kleine slaapkopje gebleven? Dat rustige vrolijke snoetje? Luc is binnen no time opgegroeid tot een kereltje met een sterke wil. Altijd alert om zich te verdedigen tegen zijn zus. Maar meer en meer is zus degene die beschermd moet worden, want Luc is geen doetje meer hoor! Krijsen dat hij kan, als het hem niet zint!
Bizar hoe hij is veranderd. En dan is het nu al zijn verjaardag. Een vroeg feestje vanmorgen met taart en cadeaus. Spelen met Rosemarijn en graaien in zijn taart. Een bom van suiker naar binnenwerken en dan meteen moe zijn, zodra de boost afzwakt. 

Wij gaven Luc vooral houten speelgoed. Een loopkarretje met gereedschap (totaal niet op schaal, maar wel heel erg leuk) en een houten vrachtwagen met een kiepbak als vormenstoof. Rosemarijn had laatst ook een cadeau in de winkel uitgezocht voor haar broertje. Voor in de zandbak. Een trechter met radertjes, leuk voor water en zand! Morgen komen er nog veel meer cadeautjes, dus verwend wordt hij wel!

Wij vieren morgen zijn verjaardag met onze familie en vrienden, maar ook met jullie wil ik graag deze dag vieren. En dat doe ik door middel van een hele leuke winactie. In samenwerking met Vtech mag ik namelijk een leuke Klik-en-klaar camera weggeven! Via mijn Instagram kun je meedoen, maar ook via Facebook kun je een kansje wagen.
Wij zelf kregen ook een camera, om het eens uit te proberen. Er wordt al druk om gevochten hier. Allebei de kinderen willen ermee spelen. De lichtjes en geluidjes zijn zo aantrekkelijk! Voor Luc gaat het nog niet verder dan dat, maar Rosemarijn heeft al goed door hoe het werkt. Het is een vrolijk stuk speelgoed, maar ook leerzaam! 

Wil je meedoen aan de actie en deze toffe Klik-en-klaar camera winnen? Ga dan gauw naar mijn Instagram account of naar de Facebook pagina van The Stout Journal en lees wat je doen moet om een kans te hebben op dit leuke speelgoed!

Heb je de winactie van gisteren gemist? Wij waren toen 4 jaar getrouwd en dit vierden we met een winactie van Happy Soaps! Ook deze winactie kun je op Instagram vinden.

Wil je Luc feliciteren met zijn verjaardag? Laat dan een berichtje achter onder deze blog!

Volg je The Stout Journal al op Social Media?

Persoonlijk

Geluksmomentjes | Hier word ik intens blij van

geluk geluksmoment geluksmomenten geluksmomentjes mama moeder vrouw

Bizar hoe het verandert waar je waarde aan gaat hechten naarmate je ouder wordt. En helemaal als je kinderen krijgt. Mijn geluksmomentjes draaien niet langer om nieuwe schoenen voor mezelf, een avondje uit met vrienden of lekker uit eten. Natuurlijk zijn dat nog steeds fantastische dingen, maar ik heb nu dagelijkse geluksmomentjes, waar ik echt van geniet. Meer dan ik ooit had kunnen denken. Het klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik word echt warm van deze geluksmomentjes:

De kinderen

  • schone kinderen met schone kleren of pyjama’s
  • als ik Rosemarijn zie spelen met vriendjes en vriendinnetjes
  • samen creatief doen: knutselen, verven en kleuren
  • Rosemarijn die graag helpt met koken, groenten snijden, poetsen en was vouwen
  • als de kinderen elkaar knuffelen en lief zijn voor elkaar
  • een rustig diner met goed etende kinderen (zonder gebrom dat ze het niet lusten)
  • leuke berichtjes van het kinderdagverblijf over de dag van Rosemarijn
  • samen ergens koffie drinken of een ijsje eten: geluk op die snoetjes!
  • samen echt de slappe lach hebben
  • zelfgemaakte cadeautjes (tranen in de ogen, echt!)
  • spontane knuffels en kusjes
  • de eerste poep of plas op de wc
  • de eerste keer ‘mama’

Mama

  • even helemaal alleen zijn en niks doen
  • warme koffie drinken
  • lekker douchen zonder kinderen in de badkamer
  • een gladde, zachte huid na het douchen en de gezichtscrème
  • geschoren benen
  • groenten snijden (ja echt, het is een relax momentje)
  • lekker eten
  • schoon in een schoon bed kruipen
  • een boek lezen
  • een nacht slapen zonder onderbrekingen
  • wandelen. Alleen. 

Huishouden

  • een net huis
  • zon in de kamer
  • een opgeruimde tuin
  • groen in huis (ik heb 3 grote boom-planten, waar ik dol op ben)
  • muziek tijdens het was vouwen
  • een gevulde koelkast en voorraadkast
  • het huishouden op orde hebben
  • klus zaterdagen
  • minder geld kwijt zijn aan de boodschappen dan normaal

Er zijn vast nog veel meer momentjes waar ik intens gelukkig van word, maar dit zijn toch wel de toppers. 

Wat zijn jullie geluksmomentjes? 

Volg je The Stout Journal al op Social Media?